Wedstrijd van het jaar gewonnen door de papa's
Geschreven door Dominique
|
12 mei 2012
Al enkele jaren is het een traditie dat de papa's van de miniemen A op het einde van het seizoen een wedstrijd spelen tegen hun kinderen. Enkele weken geleden werd de datum vastgelegd en sindsdien leefde iedereen naar deze wedstrijd toe. In menige huishoudens was dit het onderwerp van de dag... Dan de wedstrijd.
Mooi weer, het A-veld ter beschikking en een " echte" arbiter, wat kunnen we ons nog meer wensen? De match begon gelijkopgaand, alhoewel de zenuwen van onze kampioenen strak gespannen stonden. Zeker toen de papa's steeds beter in de match kwamen, en de betere kansen konden afdwingen. Een goal kon niet lang meer uitblijven. Een geharrewar voor het doel van Mikey en " Izzy" kon zijn allereerste easy goal maken voor Achel VV. De papa's gelanceerd, en de kampioenen in een dipje... De goal gaf ons vleugels en even later stond het zelfs 0-2. Gaandeweg de eerste helft naar zijn einde toeliep kwamen de miniemen beter opzetten en scoorden de aansluitingstreffer.Tijd voor de papa's om gas te geven, en zo werd er nog 2 keer gescoord, en gingen we rusten met een 1-4 voorsprong.
De spavela's onder de rust hadden ons de nodige boost moeten geven om op ons elan door te gaan, maar helaas, of zoals Frank zei: " die spa is er teveel aan geweest". Het waren de miniemen die het stevigst begonnen, en in plaats van 1-5, een geldig doelpunt helaas volgens de, overigens perfect fluitende, scheidsrechter niet toegekend, werd het 2-4. Weer moed voor de jongens en even later werd het zelfs 3-4. Maar dan was het tijdstip van Carlo "Courtois" aangebroken. Alles ranselde hij uit zijn goal, en de papa's konden nog een keer scoren, 3-5. Match nog niet gespeeld, de miniemen kwamen terug tot 4-5, het vat bij de papa's was helemaal leeg, en de scheidsrechter liet, geheel volgens de regels want 20 keer wisselen bij de papa's staat gelijk aan 7 minuten extra, doorspelen tot de 97e minuut. Eindelijk was daar het eindsignaal, en wat een volledig seizoen geen enkele ploeg in hun reeks kon, deden wij wel, namelijk winnen van deze kampioenen!!! De euforie was bijzonder groot, en er werd zelfs geopperd om met deze champagne voetbal spelende ploeg in competitie te gaan. Ik ben wel benieuwd of ze dat na een avondje stappen en een kort nachtje slapen ook nog zeggen...
Nog een woord van dank aan Jos en Jef om ons rijkelijk te voorzien van het nodige vocht, aan de supporters die enkel maar oog hadden voor de miniemen en niet voor ons oogstrelend voetbalinzicht en aan Jan Loos om deze wedstrijd op een professionele manier in goede banen te leiden.
Afspraak opnieuw volgend jaar!!!!